|
|
|
|
|
|
|
Ois
wia wenn i der Täufer waar |
|
|
|
|
Woher
i kimm, wohi i geh
und was mi treibt und wer i bin,
i konns
selber kaum versteh.
Und manch oana werd moana i spinn.
I
kimm daher und spui d'Gitarr
und sing: ees Leut, hoits ei!
–
ois wia wenn i der Täufer waar!
Doch dem sei Zeit is längst
vorbei.
2000
Jahr is dees jetzt her,
und vui is gschehng seit dera Zeit.
Vom
Täufer redt jetzt kaum no wer,
doch i, i hör sei Stimm
no heut:
Machts euch gfaßt, Leut, machts euch klar,
oiß
werd jetzt anders, oiß werd neu,
und nix bleibt so wias
früher war!
Dee oide Zeit geht jetzt vorbei!
Wo
i dahoam gwen bin ois Kind,
den bsondern Platz gibts nimmermehr.
I denk jetzt öfter scho ans End,
ois gaab dees Lebn boid
nix mehr her,
ois waar i für dees Lebn scho z'oid
und
z'langsam und kaam immer z'spät.
I fürcht daß mi
der Teifi hoid
wenn de oide Zeit vergeht.
Jetzt
kimmt a Zeit, da stellt si's raus
woher der Wind waaht, der uns
treibt,
und obs auf Sand baut is, mei Haus,
und was mir am
End no bleibt.
D'Forstleut gehn jetzt durchn Woid,
mit Äxt,
de ham a scharfe Schneid;
vui Baam san krank, vui Baam san oid,
vui z'oid, sagn‘s, für de neue Zeit.
Manch
oana sagt: a so a Schmarrn!
Aan Fortschritt hats scho oiwei gebn!
Und d'Menschen bleibn wias oiwei warn,
dees is doch koa neus
Problem!
Der sagt: was wuistn mit deim Gschrei?
Dees mag doch
koa Mensch hörn!
So schlimm konn dees doch oiß net
sei!
Es kimmt wias kimmt und werd scho werdn!
A
Mo is von a Nazi-Schar
daschlagn wordn in a deutschen Stadt,
weil er a Afrikaner war,
der wo bei uns nix z'suacha hat!
Manch oana fragt: Was gehts uns oo
wenns dem in Afrika net
gfoit?
Deutschland ghört uns! – Vui redn jetzt so
und
möchtn zruck in a schlimme oide Zeit.
Vui
redn ois taat uns dees oiß ghörn,
dees Land, dees
Haus, dees Lebn,
und merken erst wenns beidld werdn:
Dees is
uns oiß bloß leihweis gebn!
Vui sagn jetzt: egal was
kimmt:
Zum Umkehrn is's scho spät!
Und wer konn sagn ob
d'Richtung stimmt
wenn dee oide Zeit vergeht?
Der
Teifi geht am Straßenrand
und grinst und reibt si d'Händ
vor Freud
und stellt dee Schuidln durchanand
am Weg entlang
zur neuen Zeit.
Und i steh da und spui d'Gitarr
und sing: ees
Leut, hoits ei!
– ois wia wenn i der Täufer waar!
Doch dem sei Zeit is längst vorbei.