|
|
|
|
|
|
|
Horch,
da singt oana a Liad |
|
|
|
|
Horch,
da singt oana a Liad! Woher kenn i dees Liad?
Wars gestern? Wars
vor langer Zeit? Dees hab i doch scho ghört!
Woher kenn i
dees Liad? Warum laßt mir dees jetzt koa Ruah?
Wer is dees,
der da singt? Und wer hört außer mir no zua?
War
dees net in de sechzger Jahr a Liad gegan Kriag?
A Liad dees
lauter Fragen vor dir aufwirft wiaran Berg?
Und jetzt, mei
Freund, horch aufn Wind! Der möcht endlich Antwort gebn!
Du
moanst du hörst bloß zua, dabei hörst dei eigne
Stimm!
Vielleicht
wars bloß a Klöpfel-Liad, dees d'Kinder gsunga habn.
Vielleicht hats bei dir o'klopft, du woaßt bloß
nimmer, wann.
Vielleicht klopfts heut zum dritten Mal. Wer kanntn
dees bloß sei?
Aber statt daßd' aufmachst schoitsd'
dein Fernseher ei.
Vergeßn is de Stimm im Wind. Vergeßn
is des Liad.
Du schenkst dir no a Hoibe ei, dee macht di so schee
miad,
und moanst, daß's in der Welt wia in der Tagesschau
zuageht:
Du moanst, du schaugst bloß zua, derweil spuist
selba mit.
Mia
lebn in oana Welt, mei Freund, und mia ghörn alle z'samm,
aa
wenns dort, in Anderland, scho wieder gmetzelt habn!
Und grad
wenn dort, in Anderstadt, a Kind verschachert werd,
schaltst du
dein' Kanal um, ferngsteuert, wia si's ghört.
Magstas
net zerschmeißn, dei magische Latern?
Merkst denn net, wia
deine Tag bloß immer kürzer werdn?
Magstn net
zerschmeißn, dein falschen Hausaltar?
Wennst dann halbert
tot bist, woaßt wer dee Gottheit war!
Nacht
werds. In de Fenster siehgstas flimmern, nah und fern.
I fahr
mitm Radl hoam, über mir de Stern.
In de Häuser san vui
tausend z'friedn mit eahnam Brei
aus action news, fun, sex and
crime. Vui tausend schlaffan ei.
Doch horch: da singt oana a
Liad! Woher kenn i dees Liad?
Wars gestern? Wars vor langer Zeit?
Dees hab i doch scho ghört!
Woher kenn i dees Liad? Warum
laßt mir dees jetzt koa Ruah?
Wer is dees, der da singt?
Und wer hört aßer mir no zua?